آدما تاريخ توليد و انقضا دارن ...

حداقل بعضي هاشون ...

مهم اينكه كه تاريخ انقضا ي اوني كه قراره تا اخر عمر با تو باشه  وجود نداشته باشه يا حداقل همزمان باشه

...

دنيا – من – ماه بهمن – خود بهمن و ...

چشماي شهوت ناك پشت عينك  ...

گل و شيريني حرف و خنده  ...

تقاظاي دادن شماره و رد كردن اون ...

پارسال  من  تو  جاده  امتحان ...

همشون رو امشب مرور كردم

زود گذشت ولي گذشت

ولي سال اينده چي ...

...

چه قدر مزه ميده يه نفر به ادم بگه شما از من مشكلي نداريد و بخواد شماره شخصيشو بده به ادم ولي تو بگي نههه

البته نه منطقي ...

از اون حالت ريكس و چشاي خمار پشت عينكت و قمپوزاي تازه به دوران رسيده اي كه برا من در مي كردي فهميدم تا اخر عمر با من نمي موني ...

اين ماه هم عين همه ما هاي ديگه مي گذره در كل دوستش ندارم ...